Wynajem aut w Goa

Tak — Międzynarodowe Prawo Jazdy jest obowiązkowe dla obcokrajowców w Indiach. Bez niego policja nie zaakceptuje polskiego prawa jazdy, a posterunek RTO może zatrzymać auto. MPJ w Polsce wydaje Wydział Komunikacji starostwa lub Polski Związek Motorowy (PZM) — w jeden-dwa dni, kosztuje grosze i jest ważne rok. Musi mieć zdjęcie i imię w transliteracji łacińskiej.

GOI Dabolim koło Vasco da Gama jest bliżej dla Goa Południowego — 20–30 minut do Margao i Colvy. GOX Mopa otwarto w styczniu 2023 na północ od Panaji i jest wygodne dla Goa Północnego: 40–50 minut do Calangute, Morjimu i Arambolu. Wybierz to, na którym faktycznie ląduje samolot i tam odbierz auto. Z Warszawy lata się z przesiadką przez Doha, Dubaj lub Stambuł, bezpośrednich połączeń nie ma.

Pierwsze 20 minut wydaje się dziwne; potem to już odruch. Trudniejszy jest sam indyjski ruch — krowy, skutery wyprzedzające z każdej strony, ciągłe trąbienie. W indyjskich autach dźwignie kierunkowskazów i wycieraczek bywają zamienione miejscami względem europejskich, więc kilka razy zamiast kierunkowskazu włączysz wycieraczki.

0,03 promila — niemal zero, znacznie surowiej niż 0,5 w UE i 0,2 w Polsce. Kieliszek wina do obiadu może wieczorem dać jeszcze odczyt. Wyrywkowe kontrole są w sezonie normą. Mandaty sięgają 10 000 INR i do sześciu miesięcy więzienia. Taksówka za 200 INR jest tańsza niż ryzyko.

Tak — sankcje UE dotyczące rosyjskich kart i systemu MIR nas nie obejmują, a polskie Visa i Mastercard działają w Indiach normalnie w bankomatach i terminalach POS. Mimo to warto wziąć zapas gotówki w dolarach amerykańskich na bazary i mniejsze rozliczenia, gdzie terminale bywają nieczynne. Dodatkowa karta z innego banku to standardowe zabezpieczenie w podróży.

Standardowo 21 lat z rocznym stażem w prawie jazdy. Premium i SUV-y zwykle od 25 lat. Osobom poniżej 21 trudno znaleźć jakikolwiek wynajem; lokalne indyjskie aplikacje car-sharing biorące 18-latków działają na zasadach dla rezydentów i nie obejmują turystów.

Blokada karty w wysokości 60–180 $ dla ekonomicznych i 180–360 $ dla SUV-a to standard, zwalniana w 2–14 dni po zwrocie. Mniejsi lokalni brokerzy często biorą depozyt gotówkowy 25–60 $ zamiast blokady — przydatne, gdy konto nie jest w dolarach ani euro, bo omija oczekiwanie na przewalutowanie.

OC (odpowiedzialność cywilna) jest w każdej umowie z mocy prawa. Podstawowe AC zostawia udział własny 60–180 $ na blacharkę. SuperKasko znosi ten udział za dopłatą 3–5 $ dziennie. Pełne AC obejmuje praktycznie wszystko poza off-roadem i rażącym niedbalstwem. Przy tygodniowym wynajmie ten upgrade prawie zawsze się zwraca.

Większość wypożyczalni na to pozwala — oba stany graniczą z Goa, a Sindhudurg jest 30 minut na północ. Hampi, 320 km na wschód w Karnatace, ma sens tylko jako wyjazd z noclegiem. Wyjazd międzystanowy potwierdź przy rezerwacji: mniejsi operatorzy lokalni czasem limitują kilometraż na granicy stanu, a na trasie Mumbaj–Goa są bramki.

Tak — auto w deszczu jest znacznie bezpieczniejsze niż skuter, część szałasów na plaży jest zamknięta, ale krajobraz robi wrażenie, a hotele tnią ceny o 50–60%. Trzy zasady: nie parkuj w zagłębieniach po ulewie, na drogach górskich jedź powoli i unikaj jazdy nocą, jeśli nie musisz. Stawki w czerwcu–wrześniu są najniższe w roku.

Co najmniej dwa-trzy miesiące wcześniej. Szczyt to koniec grudnia i połowa stycznia, ceny rosną trzykrotnie; ekonomiczne auta schodzą pierwsze. Jeśli celujesz w te terminy, rezerwuj we wrześniu lub październiku. Prawosławny Nowy Rok w połowie stycznia to drugi pik popytu z segmentu WNP.

Benzyna 95 to około 100–105 INR za litr, mniej więcej 1,20 $; diesel nieco taniej, 92–96 INR. Ceny są w całych Indiach zbliżone. Wewnątrz stanu Goa nie ma dróg płatnych — bramki pojawiają się dopiero po przekroczeniu granicy, na przykład na autostradzie Mumbaj–Goa.

Najczęściej za darmo, albo tuż przy plaży, albo na klepisku obok. Szałasy i większe restauracje plażowe prowadzą własne parkingi dla gości. W szczycie sezonu parkingi w Calangute i Badze zapełniają się do południa — przyjedź przed 10. Parking hotelowy jest zwykle wliczony w cenę pokoju.

Skuter jest tańszy i szybciej przeciska się w ruchu, ale wypadkowość wśród turystów jest wysoka, a wielu wypożyczających żąda paszportu w zastaw (nielegalnie, ale powszechnie). Auto jest bezpieczniejsze, zwłaszcza w monsun i po zmroku, i omija ten układ. Przy wyjazdach dłuższych niż tydzień samochód niemal zawsze wygrywa.

Do samego wodospadu nie. Dudhsagar leży w rezerwacie Bhagwan Mahaveer, a prywatne pojazdy nie wjeżdżają za bramę. Auto zostawia się na parkingu w Collem (około 60 km, 1,5 godziny od Panaji) i stamtąd dołącza do obowiązkowej wycieczki jeepem 4WD. Najlepszy moment to lipiec–październik, tuż po monsunie.